Wat zijn de vereisten voor de bouw van metrotunnels?

De eisen voor de bouw van metrotunnels omvatten voornamelijk geologische onderzoeken en bouwmethoden.

De bouwbehoeften voor metrotunnels omvatten hoofdzakelijk geologische onderzoeken, graafmethoden, steunmaatregelen, drainage en waterdichting, ventilatiecontrole, monitoring en metingen, veiligheidsbeheer en andere aspecten. De specifieke vereisten zijn als volgt:

Geologisch onderzoek en geavanceerde prognose

Het is noodzakelijk geofysische exploraties, boringen en andere middelen in te zetten om de structuur van de rotslagen en de situatie van de grondwaterlagen te begrijpen, teneinde aardverschuivingen of ongevallen veroorzaakt door waterstralen te voorkomen.

Keuze van de bouwmethodologie

Afhankelijk van de geologische omstandigheden worden boor- en explosiemethoden (flexibel maar traditioneel), schild-TBM-methoden (efficiënt) en andere technieken geselecteerd om de stabiliteit van de tunnelbouw te garanderen.

Steunmaatregelen

De ondersteuning (anchoorbevestiging, spuitbetonwerk, enz.) wordt tijdig uitgevoerd om de vervorming van de omliggende rots te beheersen, terwijl de secundaire bekleding de structurele sterkte verbetert.

Drainage en waterdichting

Blinde en afdichtingslagen worden geïnstalleerd om lekkages te voorkomen en om structurele schade of verborgen operationele risico's te voorkomen.

Controle van de ventilatie

De werkzaamheden in de tunnel vereisen verplichte ventilatie om de luchtcirculatie te garanderen en het ophopen van schadelijke gassen te voorkomen.

Toezicht en meting

De bouwparameters worden dynamisch aangepast op basis van monitoringgegevens met betrekking tot zettingen en convergentie, om een constructie uit te voeren die is gebaseerd op betrouwbare informatie.

Beheer van de veiligheid

Er worden noodplannen opgesteld (voor aardverschuivingen, branden enz.), het operationele proces gestandaardiseerd en de veiligheidsafstand voor passage gecontroleerd (de afstand tussen de omgekeerde boog en het oppervlak van de plaat ≤ 40 meter, de afstand tussen de secundaire bekleding en het oppervlak van de plaat ≤ 70 meter), waardoor de veiligheid en efficiëntie van de bouwactiviteiten worden gewaarborgd.