De graafmethoden voor tunnelbouw kunnen worden onderverdeeld in verschillende typen.

Open-air tunnel: An open-air tunnel refers to the excavation of foundations in the ground, followed by the construction of tunnel structures.

De methodologieën van tunnels kunnen worden onderverdeeld in de volgende typen:

Open-air tunnel: Een open-air tunnel verwijst naar het graven van funderingen in de bodem, gevolgd door de bouw van tunnelstructuren. Deze methode is geschikt voor gebieden met betere geologische omstandigheden; het bouwproces is relatief eenvoudig, maar vereist wel meer ruimte voor de bouwwerkzaamheden.

Bouw van ondergrondse tunnels: de bouw van ondergrondse tunnels vindt volledig ondergronds plaats door middel van boringen, ontgraving met explosieven en andere geotechnische graaftechnieken, gevolgd door de vereiste steun- en bekledingswerkzaamheden zodra de ontginning is voltooid. Deze methode is bijzonder geschikt voor het aanleggen van tunnels in stedelijke gebieden of onder complexe geologische omstandigheden.

Duiktunnel: De duiktunnel bestaat eruit om voorgefabriceerde tunnelsecties op de voorziene locatie te plaatsen en ze vervolgens met elkaar te verbinden. Deze methode is bijzonder geschikt voor onderzeese tunnels of tunnels onder spoorwegen, en biedt het voordeel van snelle bouw en een geringere milieubelasting.

Schildtunnel: De schildtunnel maakt gebruik van een boormachine voor grondverwerking en ondersteuning in de bodem, geschikt voor zachte grondlagen en complexe geologische omstandigheden. Tijdens het graafproces vormt de schildmachine een tijdelijke steunconstructie, waardoor de veiligheid van de bouwwerkzaamheden wordt gewaarborgd.

Graafmethode: De TBM-methode (mechanische molmethode) maakt gebruik van een speciale tunnelboormachine die het geotechnische materiaal en grind uit de ondergrond kan verwijderen en tegelijkertijd de net aangelegde tunnel ondersteunt. Deze methode is bijzonder geschikt voor lange tunnels in hard gesteente met grote diameters, en biedt voordelen zoals hoge efficiëntie, veiligheid en beperkte milieueffecten.

Bouwmethode voor tunnels: de bouwmethode voor tunnels bestaat uit het aanleggen van tunnels door ondergronds graven en is bijzonder geschikt voor gebieden met harde rotsen en complexe geologische omstandigheden. Deze methode maakt gebruik van de natuurlijke draagkracht van de omliggende rotsen, waardoor de behoefte aan ondersteuning aanzienlijk wordt verminderd. Dit maakt het de ideale keuze om zowel economische als technische aspecten tegelijkertijd te optimaliseren.

Elke graafmethode heeft zijn eigen toepassingsvoorwaarden, evenals voor- en nadelen; de keuze van de meest geschikte graafmethode dient te worden gemaakt met volledige rekening houdend met de specifieke geologische omstandigheden, de bouwomgeving en de economische haalbaarheid.